Από τα θρανία στα έδρανα

Τα πρώτα συναισθήματα, τα μυστικά της επιτυχίας, τις θυσίες αλλά και τα επόμενα σχέδια, όντας πια φοιτητές μοιράζονται με τον «Α.Τ.» οι αριστούχοι των φετινών Πανελλαδικών. Η αγωνία και το άγχος έλαβαν πια τέλος και τη θέση τους πήραν η χαρά και η ανακούφιση της επιτυχίας. Οι θυσίες και οι στερήσεις μιας ολόκληρης χρονιάς απέδωσαν τελικά καρπούς και πλέον φοιτούν στη σχολή που ονειρεύονταν εδώ και χρόνια. Ωστόσο, παρά τα συναισθήματα ευτυχίας οι επιτυχόντες δεν παραλείπουν να αναφερθούν και στην οικονομική κρίση, την ανεργία, την έλλειψη οργάνωσης στα Πανεπιστήμια και την τάση φυγής στο εξωτερικό αρκετών συνομηλίκων τους.
Στη Νομική Αθηνών με 18.687 κατάφερε να εισαχθεί ο Παναγιώτης Σακκουλάς, έχοντας τη συγκεκριμένη σχολή ως πρώτη επιλογή στο μηχανογραφικό του. «Η Νομική είναι ένα αντικείμενο που με ενδιαφέρει. Θεωρώ ότι είναι αρκετά μεγάλες οι προοπτικές και οι ευκαιρίες που σου ανοίγει», μας εξηγεί ο επιτυχών και προσθέτει ότι κατά μέσο όρο διάβαζε 5 με 6 ώρες καθημερινά. «Το βασικό στη μελέτη είναι το σύστημα και όχι η ποσότητα. Και σίγουρα δεν χρειάζεται πανικός και άγχος, ειδικά την ώρα των πανελλήνιων εξετάσεων», καταλήγει.
«Τα μαθηματικά ήταν πάντα η μεγάλη μου αγάπη, δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα σπούδαζα οτιδήποτε άλλο», δηλώνει περιχαρής στον «Α.Τ.» η Αμαρυλλίς Σκύφα, λίγη ώρα αφού έμαθε ότι πέτυχε στο Μαθηματικό Αθήνας, συγκεντρώνοντας 18.951 μόρια. «Είναι μια γενική επιστήμη η οποία σου ανοίγει αρκετούς δρόμους και σου επιτρέπει να ασχοληθείς με πολλά και διαφορετικά αντικείμενα», εξηγεί η Αμαρυλλίς. Σύμφωνα με την ίδια, δύο με δυόμισι ώρες καθημερινής μεθοδικής μελέτης αρκούν για να οδηγήσουν στην επιτυχία τον υποψήφιο. «Αν μια ημέρα δεν διάβαζα, αναπλήρωνα τις χαμένες ώρες την επόμενη», υπογραμμίζει. Αναφερόμενη στην τάση φυγής πολλών συνομήλικών της στο εξωτερικό για σπουδές ή αναζήτηση εργασίας, η ίδια δηλώνει «δεν σκέφτηκα στιγμή να φύγω στο εξωτερικό, θα μείνω εδώ και θα βοηθήσω όσο μπορώ να βγει η χώρα από την κρίση».
«Επέλεξα την ιατρική γιατί ήταν αυτό που μου άρεσε και ήθελα να σπουδάσω. Η επαγγελματική αποκατάσταση δεν με απασχόλησε», λέει στον «Α.Τ.» η Ιωάννα Θανασούλα, που έχοντας συγκεντρώσει 18.527 μόρια εισάγεται στην Ιατρική Αθηνών, επωφελούμενη –ως μέλος πολύτεκνης οικογένειας– και από τη ρύθμιση εισαγωγής υποψηφίων ειδικών κατηγοριών.«Διάβαζα καθημερινά τέσσερις ώρες και έδωσα ιδιαίτερη βάση στα θερινά μαθήματα προετοιμασίας, αλλά και στα μαθήματα βαρύτητας», επισημαίνει η Ιωάννα, προσθέτοντας ότι «με ανησυχούν όλα αυτά που γίνονται με την ελληνική οικονομία και την ανεργία, αλλά δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να φύγω στο εξωτερικό».

Πηγή: http://www.adesmeytos.gr

Συνέντευξη με τον Θόδωρο Κουρεντζή

Συνέντευξη στην Δημοσιογράφο Ελένη Γαλάνη για το classicalmusic.gr
Όσες φορές συναντιόμαστε με τον Θόδωρο Κουρεντζή στην Αθήνα οι τόποι συνάντησής μας είναι εντελώς αντισυμβατικοί για έναν αρχιμουσικό της δικής του εμβέλειας. Μικρά καφέ στα Εξάρχεια, κάπου μεταξύ Διδότου-Βαλτετσίου -"για να σε βολεύει να κατέβεις από τον Λυκαβηττό"-συνηθίζει να λέει, απορρίπτοντας ευγενικά δικές μου επιλογές για κεντρικότερα σημεία συνάντησης των Αθηνών. Ένα πρόσφατο ταξίδι του αστραπή από το Νοβοσιμπίρσκ της Σιβηρίας στο Παρίσι, μετά το Μιλάνο και το απαραίτητο πέρασμα από την Αθήνα, μας βρήκε να συζητάμε ξανά, χαμηλόφωνα, σ' ένα καφέ, στην περιοχή των Εξαρχείων, τα πολλά και διάφορα, όσα προέκυψαν από τα Χριστούγεννα και μετά στη Ρωσία - που αλλού; - για τον Θόδωρο Κουρεντζή.


Μαέστρος της χρονιάς 2005 κατά την ετυμηγορία των ρώσων δημοσιογράφων -κριτικών κλασικής μουσικής και οι συναυλίες του ό,τι κι αν είναι αυτές, με οποιοδήποτε πρόγραμμα και συντελεστές, αποτελούν, κατά κανόνα, ένα μεγάλο γεγονός για τη ρωσική πρωτεύουσα. Έτσι, τουλάχιστον, διαβάζουμε στα σχόλια των εφημερίδων, τον Ιανουάριο του 2006, αμέσως μετά τις συναυλίες του έργου Ορφέας και Ευριδίκη του Γκλούκ, στη Μόσχα.
Έλληνας ή Ρώσος; O Θόδωρος Κουρεντζής δείχνει να μη δίνει καμία σημασία στην τεχνητή, διττή ταυτότητα που η καταγωγή και οι παρούσες συνθήκες διαβίωσης και επαγγελματικής εξέλιξης επιχειρούν να του προσδώσουν. Δεν υπάρχει ζήτημα επιλογής για μένα. Είμαι Έλληνας, γνωστός στη Ρωσία ως Τεοντόρ Κουρέντζης. Επειδή, όμως, στη Ρωσία ολοκλήρωσα τις σπουδές και εξελίχθηκα ως αρχιμουσικός, με θεωρούν μέλος της ρωσικής σχολής -εξηγεί απαντώντας για πολλοστή φορά στο ερώτημα και από τα λεγόμενά του δείχνει ότι πάνω απ' όλα βάζει την ταυτότητα της ελευθερίας, όπως αυτή ορίζεται από την περιπλάνηση ενός νεαρού πολίτη του κόσμου, ενός κοσμοπολίτη του 21ου που απλώς γεννήθηκε στην Αθήνα. 

Το ελληνικό βιβλίο έχει μέλλον στον αγγλόφωνο κόσμο

«Καλές μεταφράσεις και μια συντονισμένη στρατηγική προβολής του» αυτά χρειάζεται το ελληνικό βιβλίο για να πάει καλά στην Αμερική και στον αγγλόφωνο κόσμο γενικότερα μας λέει ο Γιάννης Φακάζης, διευθύνων σύμβουλος του εκδοτικού οίκου Cosmos Publishing στο Νιου Τζέρσι των ΗΠΑ. Συναντήσαμε τον 69χρονο Αθηναίο σε ένα από τα συχνά ταξίδια του στην Ελλάδα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, έφυγε για σπουδές στις ΗΠΑ και εντέλει έμεινε εκεί, «γιατί δεν έβρισκα δουλειά στην Ελλάδα όταν τελείωσα τις σπουδές μου», λέει. Ηλεκτρολόγος μηχανικός, εργάστηκε για πολλά χρόνια στον χώρο των τηλεπικοινωνιών και όταν πήρε σύνταξη, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ίδρυσε μαζί με έλληνες φίλους, καθηγητές σε αμερικανικά πανεπιστήμια, τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Hellenic Literature Society (HLS) με έδρα το Νιου Τζέρσι. To εκδοτικό τμήμα του οργανισμού δραστηριοποιείται με την επωνυμία Cosmos Publishing.«Γνωρίζαμε από την εμπειρία μας ότι υπάρχει έλλειψη ελληνικού βιβλίου στην Αμερική, εννοώ βιβλιογραφία απαραίτητη στα πανεπιστήμια για τη διδασκαλία μαθημάτων και εγχειρίδια για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας», μας εξηγεί ο κ. Φακάζης. Τα περισσότερα βιβλία ελληνικού ενδιαφέροντος φτάνουν από την Ελλάδα, όμως οι γραφειοκρατικές διαδικασίες εισαγωγής τους είναι περίπλοκες, η παραλαβή των βιβλίων καθυστερεί πολύ και το κόστος τους είναι υψηλό. 

Διαγωνισμός διηγήματος

Με αφορμή τον εορτασμό των 100 χρόνων από την απελευθέρωσή της Θεσσαλονίκης ο ΙΑΝΟS διοργανώνει διαγωνισμό διηγήματος με τίτλο 'Θεσσαλονίκη 2012' και καλεί ερασιτέχνες συγγραφείς να συμμετέχουν, με διηγήματα που αντανακλούν το πνεύμα της πόλης. Ο διαγωνισμός διηγήματος είναι η δεύτερη δράση για την Θεσσαλονίκη, μετά τον διαγωνισμό φωτογραφίας που διοργανώθηκε στις αρχές του 2011 και στέφθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Το κοινό θα έχει την δυνατότητα να δηλώσει συμμετοχή στο site του διαγωνισμού www.ianos2012.gr όπως επίσης και με ηλεκτρονική μορφή στα καταστήματα της Αλυσίδας Πολιτισμού ΙΑΝΟS, Αριστοτέλους 7 (Θεσσαλονίκη), Σταδίου 24 (Αθήνα). Οι συμμετοχές θα αξιολογηθούν από τριμελή επιτροπή, η οποία θα αναδείξει τους 3 νικητές ενώ επίσης τα καλύτερα διηγήματα θα συμπεριληφθούν σε ειδική έκδοση που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS.

Τα διηγήματα πρέπει να υποβληθούν στην Ελληνική γλώσσα και μπορεί να αποτελούν πραγματικές ή φανταστικές ιστορίες. Δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό έχουν όλοι, ανεξαρτήτως εθνικότητας ή ηλικίας.

Την επιτροπή αποτελούν οι συγγραφείς: Πάνος Θεοδωρίδης, Πέτρος Μάρκαρης, Σοφία Νικολαΐδου.
Οι συμμετοχές θα αξιολογηθούν με βάση το λογοτεχνικό επίπεδο γραφής και την πρωτότυπη μυθοπλασία.
Ο διαγωνισμός ξεκινά την Δευτέρα 2 Μαΐου 2011 και η τελευταία ημέρα υποβολής συμμετοχών είναι η Κυριακή 31 Ιουλίου 2011.

Η αναταραχή στις αραβικές χώρες έφερε περισσότερο κοινό στη Διεθνή Εκθεση Βιβλίου

Ευχαριστημένοι διοργανωτές, εκδότες, προσκεκλημένοι και κοινό

«Η αραβική γλώσσα διώκεται!» Η δήλωση του Σύριου κριτικού λογοτεχνίας Σούμπχι Χαντίτι έπεσε σαν βόμβα στην διάρκεια της συζήτησης «Οι γυναίκες της Μέσης Ανατολής και η ελευθερία» στην 8η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, το Σάββατο 7 Μαΐου.
Ακούστηκαν επιφωνήματα έκπληξης από το κοινό όταν ο Χαντίτι θέλησε να μιλήσει στα αραβικά και όχι στα γαλλικά, όπως οι ομοτράπεζες του Σοφί Μπεσί (τυνήσια ιστορικός) και Χόντα Μπαρακάτ (λιβανέζα συγγραφέας) . Το πρόβλημα διευθετήθηκε και η Χόντα Μπαρακάτ μίλησε εντέλει επίσης στα αραβικά. Απαντώντας η ίδια σε ερώτηση στο τέλος της εκδήλωσης δήλωσε ενοχλημένη: «Αισθανόμαστε σαν τα παράξενα πλάσματα σε τσίρκο που ο κόσμος έρχεται να δει πώς είναι, όταν πιάνεστε από μια λεπτομέρεια της λεπτομέρειας για να μας κάνετε ερωτήσεις για τους λαούς μας. Εμείς διαβάζουμε ελληνική ιστορία, κάνετε κι εσείς τον κόπο να μάθετε για εμάς».
Το αφιέρωμα στις χώρες του Μαγκρέμπ και της Μέσης Ανατολής ανήκει σε αυτά που ξεχώρισαν κατά την διάρκεια της εφετινής Εκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης που σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία της Helexpo είχε 12% περισσότερους επισκέπτες από πέρυσι (περί τους 83.000). Πολύς κόσμος ήρθε για να ακούσει τους 12 συγγραφείς των χωρών της Νότιας Μεσογείου οι οποίοι παρουσίασαν τα βιβλία τους, μίλησαν για την κατάσταση στις χώρες τους μετά τις εξεγέρσεις των τελευταίων μηνών και αντάλλαξαν απόψεις με το κοινό.

Το Νέο Λύκειο

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Οδυσσέας Ελύτης: Απόσπασμα ομιλίας κατά την απονομή του Βραβείου Νόμπελ (8/12/1979)
"...Τότε όμως η Ποίηση; Τι αντιπροσωπεύει μέσα σε μια τέτοια κοινωνία; Απαντώ: τον μόνο χώρο όπου η δύναμη του αριθμού δεν έχει πέραση. Και ακριβώς, η εφετεινή απόφασή σας να τιμήσετε στο πρόσωπό μου την ποίηση μιας μικρής χώρας δείχνει σε πόσο αρμονική ανταπόκριση βρίσκεστε με την χαριστική αντίληψη της τέχνης, την αντίληψη ότι η τέχνη είναι η μόνη εναπομένουσα πολέμιος της ισχύος που κατήντησε να έχει στους καιρούς μας η ποσοτική αποτίμηση των αξιών.
Είναι, το ξέρω, άτοπο ν' αναφέρεται κανείς σε προσωπικές περιπτώσεις. Και ακόμη πιο άτοπο να επαινεί το σπίτι του. Είναι όμως κάποτε απαραίτητο, στον βαθμό που αυτά βοηθούν να δούμε πιο καθαρά μιαν ορισμένη κατάσταση πραγμάτων. Και είναι σήμερα η περίπτωση. Μου εδόθηκε, αγαπητοί φίλοι, να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνον από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ' όλ' αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ' ελάχιστες διαφορές. Η παράλογη αυτή, φαινομενικά, διάσταση, αντιστοιχεί και στη υλικο-πνευματική οντότητα της χώρας μου. Που είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου. Και το αναφέρω όχι διόλου για να υπερηφανευθώ αλλά για να δείξω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής όταν χρησιμοποιεί για τα πιο αγαπημένα πράγματα τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν μια Σαπφώ ή ένας Πίνδαρος π.χ. - χωρίς ωστόσο να έχει το αντίκρισμα που είχαν εκείνοι επάνω στην έκταση της πολιτισμένης τότε ανθρωπότητας. Εάν η γλώσσα αποτελούσε απλώς ένα μέσον επικοινωνίας, πρόβλημα δεν θα υπήρχε. Συμβαίνει όμως ν' αποτελεί και εργαλείο μαγείας και φορέα ηθικών αξιών. Προσκτάται η γλώσσα στο μάκρος των αιώνων ένα ορισμένο ήθος. Και το ήθος αυτό γεννά υποχρεώσεις. Χωρίς να λησμονεί κανείς ότι στο μάκρος εικοσιπέντε αιώνων δεν υπήρξε ούτε ένας, επαναλαμβάνω ούτε ένας, που να μην γράφτηκε ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Nα τι είναι το μεγάλο βάρος παράδοσης που το όργανο αυτό σηκώνει. Το παρουσιάζει ανάγλυφα η νέα ελληνική ποίηση.
Η σφαίρα που σχηματίζει η νέα ελληνική ποίηση έχει, θα μπορούσε να πει κανείς, όπως κάθε σφαίρα δύο πόλους: τον βόρειο και τον νότιο. Στον ένα τοποθετείται ο Διονύσιος Σολωμός που από την άποψη της εκφραστικής επέτυχε - προτού υπάρξει ο Mallarmé στα ευρωπαϊκά γράμματα - να χαράξει με άκρα συνέπεια και αυστηρότητα την αντίληψη της καθαρής ποίησης με όλα της τα παρεπόμενα: να υποτάξει το αίσθημα στη διάνοια, να εξευγενίσει την έκφραση και να δραστηριοποιήσει όλες τις δυνατότητες του γλωσσικού οργάνου προς την κατεύθυνση του Θαύματος. Στον άλλο πόλο, τοποθετείται ο K. Π. Καβάφης, αυτός που παράλληλα με τον T. S. Eliot έφτασε στην άκρα λιτότητα, στη μεγαλύτερη δυνατή εκφραστική ακρίβεια, εξουδετερώνοντας τον πληθωρισμό στην διατύπωση των προσωπικών του βιωμάτων.
Ανάμεσα στους δύο αυτούς πόλους κινήθηκαν οι μεγάλοι μας άλλοι ποιητές, ο Ανδρέας Κάλβος, ο Κωστής Παλαμάς, ο Άγγελος Σικελιανός, ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Γιώργος Σεφέρης, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο προς το ένα ή το άλλο από τα δύο άκρα. Αυτή είναι μια πρόχειρη και όσο γίνεται πιο σχηματική χαρτογράφηση του νεοελληνικού ποιητικού λόγου. Το πρόβλημα για μας που ακολουθήσαμε, ήτανε να επωμιστούμε τα υψηλά διδάγματα που μας κληροδότησαν και, ο καθένας με τον τρόπο του, να τ' αρμόσουμε πάνω στη σύγχρονη ευαισθησία. Πέραν από τα όρια της τεχνικής, οφείλαμε να φτάσουμε σε μια σύνθεση που από το ένα μέρος ν' αναχωνεύει τα στοιχεία της ελληνικής παράδοσης και από το άλλο να εκφράζει τα κοινωνικά και ψυχολογικά αιτήματα της εποχής μας. Με άλλα λόγια, να φτάσουμε να προβάλλουμε τον τύπο του "Ευρωπαίου - Έλληνα". Δεν μιλώ για επιτυχίες, μιλώ για προσπάθειες. Οι κατευθύνσεις είναι που έχουν σημασία για τον μελετητή της Λογοτεχνίας..."