14ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Ποίησης και Διηγήματος

     Η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.) προκηρύσσει τον 14ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος για το 2012. Ο διαγωνισμός απευθύνεται στους μαθητές της Γ΄ τάξης Γυμνασίου και όλων των τάξεων των ΓΕ.Λ, ΕΠΑ.Λ και ΕΠΑ.Σ της χώρας και η συμμετοχή σε αυτόν είναι προαιρετική.
     Ο διαγωνισμός περιλαμβάνει δύο είδη του λόγου: Ποίημα και Διήγημα, με θέμα ελεύθερο.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι μαθητές με ένα ποίημα ή ένα διήγημα ή και τα δύο. Οι μαθητές που βραβεύτηκαν με Α΄ Βραβείο ποιήματος ή διηγήματος κατά τα έτη 2010 και 2011 δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής.
     Τα ποιήματα δεν πρέπει να υπερβαίνουν τους τριάντα (30) στίχους και τα διηγήματα τις πέντε (05) σελίδες.Κάθε έργο υποβάλλεται σε πέντε (5) δακτυλογραφημένα αντίτυπα, με το ψευδώνυμο του συμμετέχοντα στο πάνω δεξιό μέρος της σελίδας. Το ψευδώνυμο που θα χρησιμοποιήσει ο κάθε μαθητής πρέπει να είναι μονολεκτικό και γραμμένο ελληνικά. Π.χ. Νεφέλη, Δαναός, Αλκαίος, Αγέρι, Δανάη κ.α.Το ονοματεπώνυμο του μαθητή, η διεύθυνση κατοικίας του, το τηλέφωνό του καθώς και τα πλήρη στοιχεία του σχολείου του θα πρέπει να βρίσκονται σε κλειστό μικρότερο φάκελο, που εξωτερικά θα έχει μόνο το ψευδώνυμό του και τον τίτλο του έργου του.
      Τα κείμενα πρέπει να αποσταλούν σε φακέλους από τους Διευθυντές των σχολείων ή  απευθείας από τους μαθητές έως την 20η Μαρτίου 2012, στη διεύθυνση: Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, οδός Γερανίου 41 (2ος όροφος), Τ.Κ. 104 31 Αθήνα (τηλέφωνο: 210- 3302550) με την ένδειξη «Για τον διαγωνισμό ποίησης» ή «Για τον διαγωνισμό διηγήματος». Μέσα στο φάκελο αποστολής θα είναι και ο μικρότερος φάκελος με τα πραγματικά στοιχεία του μαθητή.
(Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στο τηλέφωνο 210-6040097)

Πηγή: www.minedu.gov.gr

Αναβίωση της έδρας Ελληνικών στη Γλασκώβη

Την άνοιξη, στην έναρξη της καλύτερης περιόδου για να επισκεφθεί κανείς τη Σκωτία, πρόκειται να ξεκινήσουν και επισήμως οι διαδικασίες για την αναβίωση της διάσημης έδρας των Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Το φιλί της ζωής στο εμβληματικό για το ίδρυμα τμήμα, που όμως παρέμενε σε νάρκη για πάνω από δέκα χρόνια, έδωσε... μετά τον θάνατό του ο επί τριακονταετία (1971-2001) κάτοχος της έδρας φιλέλληνας Ντάγκλας Μορίς Μακντάουελ.
Η διαθήκη του καθηγητή, που έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2010 σε ηλικία 78 ετών, όριζε ρητά ότι δωρίζει το πινάκιο των μετοχών και τίτλων που κατείχε για την αναβίωση της έδρας των Ελληνικών Σπουδών. Η αξία της δωρεάς πρόσφατα εκτιμήθηκε στο ιλιγγιώδες ποσό των 2,4 εκατ. λιρών. Σε δύο μήνες περίπου πρόκειται να ανακοινωθούν τα ονόματα των υποψηφίων για την κάλυψη της θέσης του κατόχου της έδρας. Στόχος, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, είναι να οριστεί υπεύθυνος καθηγητής έγκαιρα για το νέο ακαδημαϊκό έτος.

Αυξανόμενο ενδιαφέρον
Η είδηση, με έντονο συμβολισμό και για την κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα μας, αλλά και γενικότερα για το μέλλον των ανθρωπιστικών σπουδών, χαιρετίστηκε από τον ακαδημαϊκό χώρο. «Αν και η μελέτη των ελληνικών ατόνησε τα τελευταία 40 χρόνια περίπου, βλέπουμε ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για το αντικείμενο από τους φοιτητές και η αναβίωση της έδρας θα ισχυροποιήσει τη φήμη του πανεπιστημίου μας σε αυτό το αντικείμενο σπουδών» είπε χαρακτηριστικά ο καθηγητής Κλασικών Σπουδών στη Γλασκώβη Μάθιου Φοξ.

Σχολείο χωρίς υπολογιστές στη Silicon Valey

Κι όμως σε ένα σχολείο που βρίσκεται στην καρδιά της Σίλικον Βάλεϊ και στο οποίο φοιτούν τα παιδιά των εργαζομένων στην Google, την Apple, την Yahoo και άλλων τεχνολογικών κολοσσών, δεν υπάρχει ούτε ένας υπολογιστής, ούτε μια οθόνη. Η χρήση οποιουδήποτε τεχνολογικού γκάτζετ απαγορεύεται στις σχολικές αίθουσες, ενώ οι εκπαιδευτικοί συστήνουν στους μαθητές τους να μην τους χρησιμοποιούν ούτε στο σπίτι.

Την ώρα που στον υπόλοιπο κόσμο ο τεχνολογικός εξοπλισμός θεωρείται απαραίτητος στην εκπαίδευση, οι νέες τεχνολογίες γίνονται μέσο διδασκαλίας και οι μαθητές ενθαρρύνονται στη χρήση τους, στην καρδιά της Μέκκας της Τεχνολογίας, το μολύβι, το χαρτί και το χάρτινο βιβλίο είναι τα μόνα εργαλεία διδασκαλίας που κρίνονται αποδεκτά.

Περίπου 160 σχολεία στις Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούν την ίδια φιλοσοφία, καθώς θεωρείται ότι η χρήση υπολογιστών έχει αρνητικές συνέπειες στη φυσική δραστηριότητα, τη δημιουργική σκέψη, την επικοινωνία ανάμεσα στους μαθητές και τη συγκέντρωση των παιδιών στο μάθημα.

«Δεν νομίζω ότι χρειάζεται κανείς την τεχνολογία για να μάθει γραμματική», δηλώνει στους "New York Times" ένας εργαζόμενος της Σίλικον Βάλεϊ, τα παιδιά του οποίου φοιτούν σε σχολείο όπου δεν υπάρχει ούτε ένας υπολογιστής και το οποίο ακολουθεί την εκπαιδευτική μέθοδο του αυστριακού φιλόσοφου και παιδαγωγού Ρούντολφ Στάινερ.

«Η ιδέα ότι μια εφαρμογή του iPad μπορεί να διδάξει καλύτερα τα παιδιά μου πώς να διαβάζουν ή να μάθουν ευκολότερα αριθμητική είναι απλώς γελοία» προσθέτει. Πρόκειται μάλιστα για έναν πατέρα που εργάζεται στην Google και δεν πηγαίνει πουθενά χωρίς το iPad ή το smart phone. Η κόρη του, όμως, που πηγαίνει στην πέμπτη τάξη του Δημοτικού, «δεν ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει το Google». Ο γιός του πηγαίνει στο Γυμνάσιο κι έχει μόλις αρχίσει να μαθαίνει.

Από την πλευρά τους, οι υπεύθυνοι του σχολείου στη Σίλικον Βάλεϊ επικαλούνται στοιχεία δέκα ετών, σύμφωνα με τα οποία το 94% των αποφοίτων συνέχισαν τις σπουδές τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

"Κλεψύδρα"

Η κυκλοφορία του περιοδικού "Κλεψύδρα" μπορεί να αποτελέσει αφορμή για ενδιαφέρουσες συζητήσεις, αφορμή για γόνιμη κριτική, αφορμή για δημιουργικότητα...
Άλλωστε, η "Κλεψύδρα" φαίνεται να είναι ο καρπός όμορφων συζητήσεων και έντονης δημιουργικότητας.

Καλοτάξιδη Κλεψύδρα!!!

«Τόσες δά μέλισσες και τόσες δά κλεψύδρες

ιστορούνε κι υφαίνουνε το ανθρώπινο είδος»

                                            (Οδ. Ελύτης, Οι Κλεψύδρες του Αγνώστου)

Από τα θρανία στα έδρανα

Τα πρώτα συναισθήματα, τα μυστικά της επιτυχίας, τις θυσίες αλλά και τα επόμενα σχέδια, όντας πια φοιτητές μοιράζονται με τον «Α.Τ.» οι αριστούχοι των φετινών Πανελλαδικών. Η αγωνία και το άγχος έλαβαν πια τέλος και τη θέση τους πήραν η χαρά και η ανακούφιση της επιτυχίας. Οι θυσίες και οι στερήσεις μιας ολόκληρης χρονιάς απέδωσαν τελικά καρπούς και πλέον φοιτούν στη σχολή που ονειρεύονταν εδώ και χρόνια. Ωστόσο, παρά τα συναισθήματα ευτυχίας οι επιτυχόντες δεν παραλείπουν να αναφερθούν και στην οικονομική κρίση, την ανεργία, την έλλειψη οργάνωσης στα Πανεπιστήμια και την τάση φυγής στο εξωτερικό αρκετών συνομηλίκων τους.
Στη Νομική Αθηνών με 18.687 κατάφερε να εισαχθεί ο Παναγιώτης Σακκουλάς, έχοντας τη συγκεκριμένη σχολή ως πρώτη επιλογή στο μηχανογραφικό του. «Η Νομική είναι ένα αντικείμενο που με ενδιαφέρει. Θεωρώ ότι είναι αρκετά μεγάλες οι προοπτικές και οι ευκαιρίες που σου ανοίγει», μας εξηγεί ο επιτυχών και προσθέτει ότι κατά μέσο όρο διάβαζε 5 με 6 ώρες καθημερινά. «Το βασικό στη μελέτη είναι το σύστημα και όχι η ποσότητα. Και σίγουρα δεν χρειάζεται πανικός και άγχος, ειδικά την ώρα των πανελλήνιων εξετάσεων», καταλήγει.
«Τα μαθηματικά ήταν πάντα η μεγάλη μου αγάπη, δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα σπούδαζα οτιδήποτε άλλο», δηλώνει περιχαρής στον «Α.Τ.» η Αμαρυλλίς Σκύφα, λίγη ώρα αφού έμαθε ότι πέτυχε στο Μαθηματικό Αθήνας, συγκεντρώνοντας 18.951 μόρια. «Είναι μια γενική επιστήμη η οποία σου ανοίγει αρκετούς δρόμους και σου επιτρέπει να ασχοληθείς με πολλά και διαφορετικά αντικείμενα», εξηγεί η Αμαρυλλίς. Σύμφωνα με την ίδια, δύο με δυόμισι ώρες καθημερινής μεθοδικής μελέτης αρκούν για να οδηγήσουν στην επιτυχία τον υποψήφιο. «Αν μια ημέρα δεν διάβαζα, αναπλήρωνα τις χαμένες ώρες την επόμενη», υπογραμμίζει. Αναφερόμενη στην τάση φυγής πολλών συνομήλικών της στο εξωτερικό για σπουδές ή αναζήτηση εργασίας, η ίδια δηλώνει «δεν σκέφτηκα στιγμή να φύγω στο εξωτερικό, θα μείνω εδώ και θα βοηθήσω όσο μπορώ να βγει η χώρα από την κρίση».
«Επέλεξα την ιατρική γιατί ήταν αυτό που μου άρεσε και ήθελα να σπουδάσω. Η επαγγελματική αποκατάσταση δεν με απασχόλησε», λέει στον «Α.Τ.» η Ιωάννα Θανασούλα, που έχοντας συγκεντρώσει 18.527 μόρια εισάγεται στην Ιατρική Αθηνών, επωφελούμενη –ως μέλος πολύτεκνης οικογένειας– και από τη ρύθμιση εισαγωγής υποψηφίων ειδικών κατηγοριών.«Διάβαζα καθημερινά τέσσερις ώρες και έδωσα ιδιαίτερη βάση στα θερινά μαθήματα προετοιμασίας, αλλά και στα μαθήματα βαρύτητας», επισημαίνει η Ιωάννα, προσθέτοντας ότι «με ανησυχούν όλα αυτά που γίνονται με την ελληνική οικονομία και την ανεργία, αλλά δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να φύγω στο εξωτερικό».

Πηγή: http://www.adesmeytos.gr

Συνέντευξη με τον Θόδωρο Κουρεντζή

Συνέντευξη στην Δημοσιογράφο Ελένη Γαλάνη για το classicalmusic.gr
Όσες φορές συναντιόμαστε με τον Θόδωρο Κουρεντζή στην Αθήνα οι τόποι συνάντησής μας είναι εντελώς αντισυμβατικοί για έναν αρχιμουσικό της δικής του εμβέλειας. Μικρά καφέ στα Εξάρχεια, κάπου μεταξύ Διδότου-Βαλτετσίου -"για να σε βολεύει να κατέβεις από τον Λυκαβηττό"-συνηθίζει να λέει, απορρίπτοντας ευγενικά δικές μου επιλογές για κεντρικότερα σημεία συνάντησης των Αθηνών. Ένα πρόσφατο ταξίδι του αστραπή από το Νοβοσιμπίρσκ της Σιβηρίας στο Παρίσι, μετά το Μιλάνο και το απαραίτητο πέρασμα από την Αθήνα, μας βρήκε να συζητάμε ξανά, χαμηλόφωνα, σ' ένα καφέ, στην περιοχή των Εξαρχείων, τα πολλά και διάφορα, όσα προέκυψαν από τα Χριστούγεννα και μετά στη Ρωσία - που αλλού; - για τον Θόδωρο Κουρεντζή.


Μαέστρος της χρονιάς 2005 κατά την ετυμηγορία των ρώσων δημοσιογράφων -κριτικών κλασικής μουσικής και οι συναυλίες του ό,τι κι αν είναι αυτές, με οποιοδήποτε πρόγραμμα και συντελεστές, αποτελούν, κατά κανόνα, ένα μεγάλο γεγονός για τη ρωσική πρωτεύουσα. Έτσι, τουλάχιστον, διαβάζουμε στα σχόλια των εφημερίδων, τον Ιανουάριο του 2006, αμέσως μετά τις συναυλίες του έργου Ορφέας και Ευριδίκη του Γκλούκ, στη Μόσχα.
Έλληνας ή Ρώσος; O Θόδωρος Κουρεντζής δείχνει να μη δίνει καμία σημασία στην τεχνητή, διττή ταυτότητα που η καταγωγή και οι παρούσες συνθήκες διαβίωσης και επαγγελματικής εξέλιξης επιχειρούν να του προσδώσουν. Δεν υπάρχει ζήτημα επιλογής για μένα. Είμαι Έλληνας, γνωστός στη Ρωσία ως Τεοντόρ Κουρέντζης. Επειδή, όμως, στη Ρωσία ολοκλήρωσα τις σπουδές και εξελίχθηκα ως αρχιμουσικός, με θεωρούν μέλος της ρωσικής σχολής -εξηγεί απαντώντας για πολλοστή φορά στο ερώτημα και από τα λεγόμενά του δείχνει ότι πάνω απ' όλα βάζει την ταυτότητα της ελευθερίας, όπως αυτή ορίζεται από την περιπλάνηση ενός νεαρού πολίτη του κόσμου, ενός κοσμοπολίτη του 21ου που απλώς γεννήθηκε στην Αθήνα. 

Το ελληνικό βιβλίο έχει μέλλον στον αγγλόφωνο κόσμο

«Καλές μεταφράσεις και μια συντονισμένη στρατηγική προβολής του» αυτά χρειάζεται το ελληνικό βιβλίο για να πάει καλά στην Αμερική και στον αγγλόφωνο κόσμο γενικότερα μας λέει ο Γιάννης Φακάζης, διευθύνων σύμβουλος του εκδοτικού οίκου Cosmos Publishing στο Νιου Τζέρσι των ΗΠΑ. Συναντήσαμε τον 69χρονο Αθηναίο σε ένα από τα συχνά ταξίδια του στην Ελλάδα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, έφυγε για σπουδές στις ΗΠΑ και εντέλει έμεινε εκεί, «γιατί δεν έβρισκα δουλειά στην Ελλάδα όταν τελείωσα τις σπουδές μου», λέει. Ηλεκτρολόγος μηχανικός, εργάστηκε για πολλά χρόνια στον χώρο των τηλεπικοινωνιών και όταν πήρε σύνταξη, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ίδρυσε μαζί με έλληνες φίλους, καθηγητές σε αμερικανικά πανεπιστήμια, τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Hellenic Literature Society (HLS) με έδρα το Νιου Τζέρσι. To εκδοτικό τμήμα του οργανισμού δραστηριοποιείται με την επωνυμία Cosmos Publishing.«Γνωρίζαμε από την εμπειρία μας ότι υπάρχει έλλειψη ελληνικού βιβλίου στην Αμερική, εννοώ βιβλιογραφία απαραίτητη στα πανεπιστήμια για τη διδασκαλία μαθημάτων και εγχειρίδια για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας», μας εξηγεί ο κ. Φακάζης. Τα περισσότερα βιβλία ελληνικού ενδιαφέροντος φτάνουν από την Ελλάδα, όμως οι γραφειοκρατικές διαδικασίες εισαγωγής τους είναι περίπλοκες, η παραλαβή των βιβλίων καθυστερεί πολύ και το κόστος τους είναι υψηλό.